« پيامى به امير المؤمنين برسان كه تو امين خدا در امر و نهى هستى » . « و تو امين خدا در ميان ما هستى و كسى كه امين پروردگار عرش باشد ، دلم تسليم او مىشود » . « اهل روستاها و شهرها را مگذار كه مال خود را در راه رفاه و ثروت ، جايز شمارند » . « پس بفرست به سوى حجاج و به حسابش رسيدگى كن و بفرست به سوى جزء و به سوى بشر » . ( 2 ) « و دو نافع را فراموش مكن ، هر دويشان را و ابن غلاب از سران بنى نصر را » . « و عاصم از ميان آنها دست خالى نيست و آن يك كه در بازار است ، غلام بنى بدر » . « و بفرست به سوى نعمان و حسابش را بدان و داماد بنى غزوان كه من آگاه هستم » . « و از شبل در مورد مال جويا شو و ابن محرش كه در ميان روستائيان صاحب نام بوده است » . ( 2 ) « مالشان را قسمت كن ، خاندانم فدايت باد كه اگر با آنها قسمت كنى ، به نصف راضى مىشوند » . « و مرا براى گواهى دادن دعوت مكن كه من غايب مىشوم ولى شگفتيهاى روزگار را مىبينم » . « بازمىگرديم اگر بيايند و به جنگ مىرويم اگر بروند ، پس چگونه براى آنها فراوانى باشد ولى ما داراى وفور نعمت نيستيم ؟ » . « اگر بازرگانى يك موش مشك بياورد ، آن موش در ميان فرق سرهايشان خواهد دويد » .